Gansu
Gansu
| Prowincja Gansu | ||
| Nazwa chińska: 甘肃省 (Gānsù Shěng) | ||
| Nazwa skrócona: 甘 / 陇 (Gān / Lǒng) | ||
 |
||
| Stolica | Lanzhou | |
| Gubernator | Xu Shousheng | |
| Populacja | 26,281,200 os. (2008) |
|
| Powierzchnia | 454,000 km² | |
| Gęstość zaludnienia |
57.7 os./km² | |
| Skład etniczny | Chińczycy Han - 91% Hui - 5% Dongxiang - 2% Tybetańczycy - 2% |
|
| Liczba prefektur |
14 | |
| Liczba powiatów |
86 | |
| Liczba gmin |
1344 | |
| ISO 3166-2 | CN-62 | |
| Strona oficjalna |
www.gansu.gov.cn | |
Gansu (chiń. upr.: 甘肃; chiń. trad.: 甘肅; pinyin: Gānsù, Wade-Giles: Kan-su, Kansu, lub Kan-suh) – północno-zachodnia prowincja ChRL. Znajduje się pomiędzy prowincją Qinghai, regionem autonomicznym Mongolia Wewnętrzna i płaskowyżem Huangtu. Od północy graniczy z Mongolią. Jej południową część przecina Rzeka Żółta. Populacja Gansu wynosi 26 mln (2004), w tym – największy w Chinach odsetek mniejszości Hui. Stolica, Lanzhou, znajduje się w południowo-zachodniej części prownicji.
Geografia
Południowo-wschodnia część prowincji obejmuje zewnętrzne rejony Wyżyny Tybetańskiej i część gór Qin Ling. Jest to silnie rozcięte dolinami rzek pogórze z najwyższymi szczytami przekraczającymi 5000 m n.p.m. Klimat tylko po południowej stronie gór Qin Ling jest zbliżony do podzwrotnikowego; tam też tylko występują lasy. Po północnej stronie gór panuje klimat suchy i silnie kontynentalny. Wysunięty na wschód kraniec prowincji wchodzi w obręb Wyżyny Lessowej. Południowo-wschodnia część Gansu jest słabo rozwinięta gospodarczo i pozbawiona większych miast.
Tak zwany "korytarz Gansu" obejmuje cały pas przedgórzy Qilian Shan aż po granicę z Sinciangiem. Na południu granicę "korytarza" tworzą góry Qilian Shan, którymi biegnie granica z prowincją Qinghai, stanowiące zewnętrzne obrzeże Wyżyny Tybetańskiej. Przekraczają one w kulminacjach 6000 m n.p.m. Spływające z nich liczne lodowce stanowią źródła wielu rzek, nawadniających oazy "korytarza". Od północy "korytarz" ograniczają pustynne góry Bei Shan i Langshao Shan. Tym ostatnim pasmem biegnie najdalsze północno-zachodnie zakończenie Wielkiego Muru. "Korytarz Gansu" jest łańcuchem oaz, bazujących na wodach rzek Egin Gol, Shule He i innych, spływających z lodowców Qilian Shan i ginących w piaskach pustyni Ałaszan.
Sztuczne nawadnianie jest konieczne ze względu na suchy, pustynny klimat. Rolnictwo ma znaczenie tylko w dolinach rzek; poza tym istnieje hodowla owiec i jaków. Uprawia się pszenicę, proso, jęczmień, kukurydzę oraz małe ilości ryżu. Na północ od "korytarza Gansu" aż do granicy państwowej z Mongolią rozciąga się pustynna i prawie bezludna Wyżyna Ałaszan. Rzadkie osadnictwo skupione jest tylko wzdłuż dolnego biegu rzeki Egin Gol, która rozgałęzia się na dwa ramiona i kończy swój bieg w pobliżu granicy z Mongolią, w słonym jeziorze Gashun Nuo’er.
|
|||||||||||||||||||
